کمتر از یک ماه گذشته یک اپیزود در پادکست This Week In Machine Learning & AI منتشر شد که در قالب مصاحبه با آقای پرشانت واریر بود. آقای واریر که بنیانگذار شرکت Qure.ai در هند هست که در زمینه پردازش تصاویر اسکن‌های پزشکی بوسیله هوش مصنوعی فعالیت دارد. قبل از افتتاح این شرکت آقای واریر دکترای Computer Science رو از Georgia Institute of Technology از آمریکا می‌گیرند و بعد به هند برمی‌گردند. واریر در این مصاحبه به برخی تفاوت‌ها بین یک مقاله علمی و ساخت یک سرویس برای دنیای واقعی اشاره دارد که در نوع خودش جالب هست. می‌توانید در ادامه خلاصه مطالب گفته شده را بخوانید یا خود پادکست که به زبان انگلیسی هست را گوش بدهید.

ادامه مطلب

شبکه‌های عصبی که انواعی از آنها با نام یادگیری ژرف نیز شناخته می‌شوند توانسته‌اند در زمینه‌های مختلف برای شناسایی الگو و طبقه‌بندی بهترین نتایج را کسب کنند. این مدل‌ها از واحد‌های کوچکی به نام نورون ساخته می‌شوند که ساده شده سلول‌های نورونی مغز هستند و با دریافت ورودی تا حد مشخصی بر اساس یک تابع فعال ساز فعال شده و به نورون‌های بعدی سیگنال می‌فرستند. این مدل‌ها از میلیون‌ها متغیر ساخته شده‌اند که بر اساس داده‌های آموزشی و الگوریتم‌هایی مانند backpropagation مقدار دهی می‌شوند.  این شبکه‌ها حتی توانستند در مواردی مانند یک نتیجه از DeepMind گوگل از انسان هم بهتر رابطه بین اشیا در تصاویر را تشخیص دهند. اما این به معنای کامل بودن مدل‌های شبکه عصبی نیست.


ادامه مطلب

در انگلیسی کامپیوتر به معنای محاسبه‌گر است، و این معنی خواه و ناخواه به آن ماهیتی از جنس اعداد و ارقام و محاسبه سود و زیان و کشیدن نمودار می‌بخشد. هرچند که با رشد کامپیوترهای شخصی شاهد استفاده از آن در بخش سرگرمی مانند بازی‌های کامپیوتری و دیدن فیلم و گوش سپردن به موسیقی نیز بوده‌ایم و برایمان جای تعجبی ندارد. اما استفاده جدیدتری از کامپیوتر در حال گسترش است که باری دیگر می‌تواند نگاه ما را به این وسیله تغییر دهد. دسته‌ای از هنرمندان مانند آقای Mario Klingemann هستند که در حال ارائه تعریفی جدید از هنر توسط کامپیوترها هستند. این‌ها از الگوریتم‌ها و فریم‌ورک‌های کامپیوتری که اکثرا مبتنی بر شبکه عصبی و Deep Learning بوده کمک گرفته و در برخی موارد از ایده‌ Generative Adversarial Networkها استفاده می‌کنند تا یک تصویر هنری تولید نمایند. در بخش عظیمی از این فرآیند تولید هنر، کامپیوتر و گیت‌های منطقی اثر گذاشته‌اند. روزی فکر می‌شد که کامپیوتر یک ماشین حساب پیشرفته است، روزی دیگر وسیله سرگرمی شد و حالا به نوعی می‌توانیم آنرا یک مبتکر و هنرمند بدانیم. دلیل پیشرفت‌های هوش مصنوعی به این سمت در سالهای اخیر متاثر از ارائه تکنیک‌هایی نظری برای افزایش کیفیت، گسترش فریمورک‌های سطح بالا و افزایش قدرت محاسباتی در شبکه‌های عصبی بخصوص به کمک کارت‌های گرافیکی و GPUها بوده است.

سرویس و پروژه ostagram
پروژه‌ای جالب و قابل توجه در این راستا به نام ostagram توسط آقای Sergey Morugin ایجاد و تکمیل شده است. که از یک شبکه عصبی کانولوشنی، یا convolutional neural network و همچنین الگوریتم استایل هنری که توسط Leon A. Gatys و Alexander S. Ecker و Matthias Bethge استفاده کرده و بر اساس یک عکس الگو و یک عکس ورودی، یک عکس خروجی متشکل از اعمال آن الگو در عکس ورودی را خروجی می‌دهد. شاید بپرسید چه تفاوتی با آن همه Effectهایی که در برنامه‌های مختلف ویرایش عکس داشتیم ایجاد کرده است؟ آن Effectها همگی برنامه‌نویسی شده و به صورت کاملا قطعی به کامپیوتر دستور داده شده بودند و شاید حاصل هفته‌ها تلاش یک برنامه‌نویس برای بهبود بوده باشند و به هیچ‌وجه اینگونه نبود که برنامه‌نویس از خروجی کار و ابتکاری که شبکه عصبی به آن داده شگفت زده شود. اما اینجا تصاویری تولید می‌شوند که برای همگان هرچند که متخصص همین حوزه نیز باشند شگفت‌آور است. شما نیز می‌توانید با ثبت نام در سایت ostagram.ru پس از ثبت‌نام با ارائه عکس ورودی و الگوی مدنظر خودتان، خروجی مطلوب را دریافت نمایید. در ادامه برخی از تصاویر صفحه اینستاگرامی ostagram.ru را با هم مرور می‌کنیم. برای دیدن تصاویر بیشتر می‌توانید از صفحه اینستاگرام ostagram.ru دیدن فرمایید.
ادامه مطلب